Zwoof Rijssen

Homepagina

Dagboek: Afscheid van een 'vriend'

(De bewuste boom waar ik 40 jaar geleden in klom en stiekem rookte, staat er nog steeds)

Ook kan ik mij herinneren dat ik wel eens een pakje Belinda of Tivoli bij de Edah haalde voor 40 cent. Het is nu totaal onvoorstelbaar dat een jochie van negen jaar oud dit mee kon krijgen. De hele maatschappij was ingericht voor het roken, op tv werd het aangemoedigd en overal waren riante voorzieningen getroffen om maar altijd en overal te kunnen roken. Ik herinner me daarbij het loket van het postkantoor nog het meest. De pen aan het kettinkje met daarnaast de  ingegoten uitsparingen en daarin de metalen asbakken.  

 

Op school kreeg ik ook niet bepaald het goede voorbeeld. Een meester rookte vrolijk de pijp en ik kan me de zoete geur van de steektabak nog herinneren. ('steek' is Twents dialect voor het woord toffee snoepje). Ik weet nog als de dag van gisteren hoe we propjes plastic mikten als ie z'n pijp even op het bureau had liggen en er een geweldige stank vrij kwam als raak werd geschoten. We hebben er jaren na de tijd nog om kunnen lachen. Maar met de wetenschap van nu is het natuurlijk diep en diep triest dat een leraar überhaupt rookte in de klas. De generatie van nu kan zich daarbij al geen beeld meer vormen, laat staan de generaties die hierna nog komen. Als we het niet opschrijven zullen ze over 50 jaar echt niet meer gaan geloven dat dit werkelijk gebeurd is.

 

Onze kleine, doch gezellige woonkamer stond 24 uur per dag blauw van de rook. Wat dat betreft is er eigenlijk ook nog nooit in mijn hele leven van 48 jaren een rookloos moment geweest. Vanaf mijn ontstaan in 1968, dus vanaf het moment in de baarmoeder, ben ik al vergiftigd.

Toen mijn ouders door kregen, of het wellicht als een probleem zagen dat ik stiekem rookte, zat ik reeds in de hoogste klas van de lagere school. lk zal 11 jaar zijn geweest toen ik het bizarre voorstel kreeg dat ik 's avonds thuis één sigaret mocht roken. De voorwaarde was wel dat ik het niet meer stiekem deed en het bij die ene zou lat en. Ze wisten natuurlijk dat ik meer rookte. Natuurlijk kon ik mij niet aan de afspraak houden, want 1 sigaret per dag voorzag bij lange na niet mijn behoefte. Dus met die ene legale sigaret was het ook snel afgelopen. Uiteraard bleef ik stiekem doorroken, want lk kon immers ook niet anders, mijn jonge brein was verslaaft aan roken.

 

Toen ik naar het voortgezet onderwijs ging, kreeg ik van mijn ouders 1 pakje shag van 50 gram per week. Ze wisten dat ik toch stiekem rookte, en daarmee door zou gaan. Ze wilden met het pakje shag voorkomen dat ik om rokerswaar zou gaan bietsen of erger nog, zou gaan stelen.

Die 50 gram is in de loop der jaren 150 gram tabak per week en meer geworden. Het grootste deel van mijn leven heeft in het teken gestaan van alsmaar toenemende vergiftiging.

 

Op 36 jarige leeftijd, in 2006 kreeg ik een herseninfarct, hoewel de neurologen geen directe overduidelijke oorzaak konden aantonen, ben ik daarna uit angst toch maar tijdelijk teruggegaan naar 30 gram per week. Maar in de loop der jaren was dit alweer verdubbeld naar 60 gram per week. Vanaf de tijd van mijn herseninfarct is het roken een kwelling geworden voor mij. Je bent er bang voor en toch doe je het. Een soort van monstertje in mijn hoofd haalde me steeds weer over. In feite werd ik steeds weer gedwongen om mezelf zwakker te maken. lk wist donders goed dat roken slecht is en al helemaal voor iemand met bloedstolsels in de aderen. Wanneer ik alleen was noemde ik mezelf dikwijls sukkel, maar was niet bij machte er ook maar iets tegen te doen. De tabaksindustrie die steeds meer extra stoffen aan de tabak heeft toegevoegd om je maar verslaafd te houden, zorgden ervoor dat 'vriend' sigaret volledig de macht over me had. Een ware hel op aarde was het. Het is alsof je in een cel zit en dagelijks wordt gemarteld.

 

Een peuk opsteken als het moeilijk, spannend of gezellig wordt. Altijd was er wel een excuus om een sigaret op te steken. Vergif als vriend, de sigaret was dikwijls een steun in moeilijke tijden, maar die ondertussen de macht over me nam en me langzaam maar zeker de dood in zou jagen. Hoe bizar wil je het hebben? Maar het was omdat ik niet anders kende, ik was vanaf mijn geboorte al kansloos en was voorbestemd om in de fuik van verslaving te lopen. In de loop van de jaren heeft de tabaksindustrie er voor gezorgd tabak nog verslavender is geworden dan het al was. De Nederlandse staat vaart er wel bij, het is gewoon misdadig! Ieder jaar sterven er miljoenen mensen aan de gevolgen van roken. Met de kennis van nu, is het een genocide van ongekende omvang. Daarbij waren talloze kinderen, mensen zoals ik slachtoffer;  Zij die ooit als kind in aanraking kwamen met roken en ook maar enig besef konden hebben van de desastreuze gevolgen ervan. Godzijdank gaf het boek van Allen Carr me perspectief en vertrouwen op een beter leven d.m.v. een simpele methode om te stoppen met roken. Voorgoed!

11-09 2017 (dag2)

lk ben vroeg wakker, vandaag is de dag. lk zal het moment gaan kiezen van de laatste sigaret, zoals in het boek werd aanbevolen. Dit zal zijn tegen 10:30 uur, het is een moment wanneer ik alleen zal zijn met mijn grootste vijand allertijden. lk ga definitief breken met deze doortrapte sluipmoordenaar, die ik notabene 40 jaar gezien heb als een ware vriend. Hoe kon ik in Godsnaam zo stom zijn.

Na alle zakken van kleding, laden, kasten etc. te hebben ontdaan van alle tabaksvoorraden (restjes) en bij de vuilnis zijn gegaan, ligt dat ene werkelijk allerlaatste gedraaide Shaggy van mijn leven klaar op tafel. Deze ga ik straks buiten op mijn balkon heel erg bewust roken....

10:30 uur;

lk denk bij elke trek aan de giftige dampen die mijn lichaam vergiftigen, ik denk aan mijn aderen die langzaam dichtslibben, mijn longen die zwart blakeren door de vieze vettige teer. Aan de reële kans dat doorgaan met roken kanker, hart of vaatziekten en uiteindelijk mijn dood zal betekenen. lk denk bij elke trek aan de waanzin van deze vorm van zelfmoord.

(Alle rookwaar incl. de verzameling restjes voor noodgevallen in de vuilnisbak)

lk denk aan mijn vrouw en mijn zoon die ik nog zoveel kan bieden en de kansen die een gezond leven te bieden hebben.

 

Al overdenkend schroeit heel langzaam maar zeker mijn allerlaatste sigaret tot grauwe as. Dan verdwijnt het overgebleven peukje de porseleinen pot die al 15 jaar als asbak dient. lk kijk nog één keer in de stinkende peukendrab onderin de pot en doe voor de allerlaatste keer de van de teer en nicotine bruin, zwartgeblakerde deksel op de pot.

 

Het is klaar............ over en uit. lk ben vanaf vandaag een niet-roker en ik zal dat voor de rest van mijn leven blijven. De gedachtes bij de laatste sigaret hebben me zowaar geëmotioneerd. Mijn ogen branden om een traantje te bedwingen, zo dat komt even binnen zeg. Wow!

Vanaf nu ben ik bevrijd van die smerige ellendige sigaret die me bijna 40 jaar voor de gek heeft weten te houden. Hij heeft me geestelijk en wellicht al lichamelijk ziek gemaakt, maar gelukkig nog niet dood. Vanaf nu zal het leven steeds aangenamer en kwalitatief beter worden. lk heb geen vergif meer nodig. lk voel me in opperbeste stemming, een last valt van me af, lk ben bevrijd mensen!

 

(De hiernaast beschreven porseleinen pot)

12-09 2017 (dag3) 
Vanmorgen ben ik fris en fruitig opgestaan en heb eigenlijk nergens last van. lk mis mijn oude vriend (het roken) op dit moment ook totaal niet.

Ondanks de vreugde van gisteren, vandaag en de rest van mijn leven zijn er uiteraard al wel diverse momenten geweest dat ik mijn oude 'vriend' heb 'gemist'. Op zich geeft dat niet, per slot van rekening is hij ook bijna 40 jaar bij me geweest, dat vergeet je niet zomaar even. Daarbij hij meldt zich ook steeds zelf, dit om het zogenaamd goed te maken met me. Hij probeert mij weer voor zich

te winnen. Natuurlijk heb ik 'm wel door, de sukkel. Maar gisteravond toen iedereen naar bed was en ik nog alleen in de woonkamer zat, had ik het toch even moeilijk. Mijn voormalige vriend smeekte ditmaal zo erg om zijn shot, dat ik in plaats van hem vierkant uit te lachen, heel even medelijden met hem kreeg. Dit vertaalde zich natuurlijk gelijk in een neerslachtig een leeg gevoel en bijna had hij mijn humeur verpest.

 

Het koste me enige moeite om dit gevoel weer om te zetten in de blijdschap van het feit dat ik een niet-roker ben nu.

Voor ik ging slapen heb ik nog even de checklist doorgenomen uit het boek van Allen Carr en dat hielp gelijk. lk heb gefantaseerd over een gezond leven zonder verplichtingen en al denkend ben ik tot de conclusie gekomen dat dit geen fantasie is, maar echt werkelijkheid gaat worden. Mijn vroegere vriend, maar in werkelijkheid de kwelgeest gaat sterven en gelukkig op een moment voor dat hij mij kan doden. Met het allergrootste plezier ben ik hem aan het uit hongeren. Hij zeurt en jammert steeds, maar dit is feitelijk nou net het plezierigste aan stoppen met roken. Want hem zijn zin niet geven, hem uitlachen en langzaam laten sterven na alles wat ie jou heeft aangedaan of nog van plan was te doen....dat geeft de ultieme voldoening. Geen verplichting meer om te roken. Het gaat 100% lukken. Na bijna 40 jaar ballingschap toch nog ontsnapt, ongelofelijk! lk ben blij als een kind in slaap gevallen.

 

13-09 2017 (dag4)
Aanvankelijk was ik vandaag nog wel met frisse moed opgestaan. Een afspraak bij de tandarts om; jawel! Een bruine rokersvlek van mijn voortand te laten verwijderen. Zoals gezegd heb ik nergens last van en vanmorgen mijn inmiddels gebruikelijke stukje geschreven voor het dagboek. Ook de middag verloopt aanvankelijk prima, maar na mijn gebruikelijke middagdutje krijg ik allerlei vage pijntjes. Het begint in de heup en trekt door in mijn onderrug. Volgens mij begint daar alle ellende die deze dag gaat brengen. Het is duidelijk, mijn ex-vriend meldt zich weer... Oftewel, de trek in de sigaret begint op te spelen. We weten dat het bij rokers gebruikelijk is dat alle ongemak getroost wordt met een sigaretje. Een roker vindt bij moeilijke momenten, zoals ook vage pijntjes en andere kwellingen, zijn steun in de sigaret. Bij defensie deden ze vroeger niet voor niets pakjes sigaretten bij in het noodrantsoen. Mensen werden de illusie voorgehouden dat bij tegenslag een sigaretje helpt. Met die illusie ben ik ook groot gebracht. Zo kon het zijn dat ik gisteren een dag die best redelijk begon, in een totale offday

ontaarde. 

 

Voor het avondeten stond er hutspot op het programma. Nou dat heb ik geweten! Niet dat ik geen hutspot lust, integendeel. Maar omdat ik er dus altijd twee grote borden van eet (omdat  het zo  lekker is). Normaal gesproken had ik de illusie het zatte / voldane gevoel af te kunnen doen met behulp van mij ex-vriend, de sigaret. In plaats van een sigaret nam ik nog een grote kom kwark na, waardoor ik werkelijk tot de keel gevuld was met eten .Voeg hierbij de pijntjes die ik al had en erger lijken te worden door de vreemde onrustige scheuten in mijn buik. Het gemis van mijn voormalig steun en toeverlaat openbaart zich in alle hevigheid en de misère is compleet.

 

Onrustig loop ik heen en weer door de kamer.. lk gooi om 20:00 uur maar eens een halve liter koffie in de overvolle maag met hutspot en kwark dat maar niet zakken wil. Het gevoel van onbehagen wordt erger en erger.  Waar ik er gisteren nog overtuigt van was dat ik mijn vroegere vriend langzaam zou doodmaken, slaat nu de twijfel toe. TV, PC of boek.. Niets maar dan ook niets kan me interesseren. Mijn ogen schieten onrustig heen en weer, ik zweet als een otter, er is sprake van totale paniek in mijn lichaam. lk kan even niet meer blij zijn over het feit dat ik nu een niet-roker ben.. Allen Carr met z'n boek en z'n checklist...Alsof het allemaal zo makkelijk is... en dat ik vooral blij moet zijn. Het kan me allemaal even gestolen worden. Allen Carr kan me nog veel meer vertellen. Als er nu iemand aan de bel zou komen die mij de smerigste sigaret allertijden aanbood, zou ik hem dankbaar aannemen. lk heb niets in huis, alle rookwaar die er was, ligt op de vuilstort. Het is nog maar 21:00 uur en ik ga al, of beter gezegd...Ik MOET naar bed. lk ben namelijk doodziek, ziek van verlangen naar het vergif wat uiteindelijk mijn dood zou betekenen.

 

Eenmaal in bed kom ik tot inkeer. Ik besef me dat mijn lichaam voor het eerst in mijn hele leven nicotinevrij is en dat is toch niet zo maar iets. Het is een kwestie van wennen, zeg maar proberen om de omgekeerde verslaving aan dat schone en gezonde leven te forceren. Het moet nog plaats gaan vinden en heeft z,n tijd nodig.  Mijn lichaam weet nog niet dat het misschien wel heerlijk is, simpelweg omdat hij het nooit ervaren heeft. Dit is wat ik me dan weer realiseer, dus ga morgen zeker door. De symptomen van ontwenning verdwijnen al snel en het blijde gevoel is helemaal terug. 100% vastberadenheid dat het gaat lukken!

 

14-09 2017 (dag5)

Over deze dag kan ik kort zijn. Het was gewoon een makkelijke dag. Mijn ex-vriend heeft uiteraard wel gejammerd en geklaagd, maar deze wist ik de hele dag eenvoudig weg te lachen. lk laat hem met alle genoegen een hele langzame dood sterven.

 

Wat ik wel lastig vind, is dat ik sinds ik een niet­ roker ben een vol gevoel heb. lk heb wel trek in eten op de gebruikelijke momenten, maar voel me bij het minste of geringste gelijk super vol. Dit houdt uren aan en tijdens dit volle gevoel heb ik toch nog zin in snaaien. Dit is een onaangenaam gevoel, het is best dragelijk dat wel, maar ik ben derhalve uit protest toch maar weer vroeg naar bed gegaan. Eenmaal in bed heb ik de dag met tevredenheid overdacht en bedacht me opeens dat ik al 2 dagen thuis zit. lk heb me voorgenomen dat ik morgen, mits het weer het toe laat, lekker ga fietsen. lk ben tevreden in slaap gevallen.

 

15-09 2017 (dag6)

Gatver wat een vieze walm. lk stop mij mond en neus in de hals van mijn trui en druk mijn hoofd naar beneden. Precies zoals ik deed vlak na mijn herseninfarct toen ik tijdelijk minder rookte. lk ruik sinds jaren voor het eerst weer de uitlaatgassen van auto's die me inhalen tijdens het fietsen. lk probeer het nu zo min mogelijk in te ademen.

 

Al die jaren heb ik met toenemende mate, naar gelang er meer auto's kwamen, dubbelop giftige dampen ingeademd. Wat ben ik blij dat ik nu een niet-roker ben. lk ruik het gevaar weer!  lk moet er toch niet aan denken als ik door was gegaan met roken. Dubbelop giftige dampen, dat overleeft niemand op den duur. Ondertussen is dag 6 sinds het besluit aangebroken en moet zeggen dat het niet-roken me steeds beter gaat bevallen!

 

16-09 2017 (dag 7)

lk sloeg vanmorgen de krant open en las dat het vandaag vrijdag was. Niemand kan nu ooit nog beweren dat er nooit iets leuks in de krant staat. Het weekend begint!

 

Vandaag ben ik al een hele werkweek een niet-roker! In het weekend heb ik de gewoonte dat ik biertjes drink. lk ben geen alcoholist ofzo, maar met mijn gemiddelde mannensmaak, kan ik me hier best op verheugen. Echter, deze week is alles natuurlijk anders, zeg maar nieuw als niet-roker. Normaliter was het altijd zo, dat er bij ieder biertje een sigaret werd gerookt. Bier zonder sigaret is voor zover ik weet,  voor iedere roker een nachtmerrie. Daarom ben ik reuze benieuwd hoe mijn zieltje nu gaat reageren op de alcohol.

 

Een six pack blikbier heeft in de vriezer geruime tijd flink voor staan koelen. Ik giet het goudgele vocht in het flinterdunne fluitje dat dienst  doet  als mijn allerbeste  bierglas. Het met heldere druppels beslagen glas met een mooie plakkerige, dikke schuimkraag van 2 vingers breed, staat meer dan uitnodigend op de tafel naast mijn laptopje, waar ik deze ervaring op typ. lk drink het glas in 1 teug leeg en geniet van de sublieme smaak beleving. Geen enkel moment komt in me op dat ik deze fijne smaak moet gaan bederven met rookwaar. Dit gold voor de hele six pack en ik heb ze lekker opgedronken en genoten met volle teugen. Bier is dus geen aanleiding om weer te gaan roken of er zelfs maar zin in te hebben. Gelukkig maar! Volgend weekend gewoon weer bier!

 

17-09 2017 (dag 8)

Vandaag is er weer eredivisie voetbal. Onze trots FC Twente speelt vandaag tegen FC Utrecht. Net als bij bier had ik ook bij voetbal de illusie dat roken een cruciale rol zou spelen voor de mate van de beleving. lk heb jaren een seizoenkaart gehad en presteerde het soms om tijdens een voetbaldag, nagenoeg een hele pak shag op te roken. lk heb nu weliswaar al twee jaar geen seizoenkaart meer, maar de wedstrijden houden me nog steeds ten zeerste bezig en ik rookte op voetbaldagen sowieso meer dan andere dagen. lk kijk nu de wedstrijden live op TV. Een voordeel was al dat er sinds 2006, vanaf de verwachting van onze zoon, niet meer gerookt wordt in huis. Maar toch, juist op de voetbal dagen zat ik vaker dan 'normaal' op mijn balkonnetje  te roken. In dat opzicht is er toch wel weer een spannend momentje vandaag. Zal mijn ex-vriend nog van zich laten horen? En zo ja, zal ik dan vandaag mijn dag laten verpesten door zijn gejammer?

 

Het antwoordt is nee! De heugelijke waarheid is dat ik een fantastische dag heb beleeft. Twente stond met 3-0 voor, wat op zich een ongekende weelde is,  maar dat terzijde.... In de rust ging er opeens een soort van korte schok door me heen. Het gevoel van die schok kende ik goed.. Het was dezelfde schok die je hebt als een dierbare van je is overleden en er aan herinnert wordt op het moment dat je het even was vergeten. Exact dat was wat er gisteren tijdens de rust aan de hand was. lk was vergeten dat mijn ex- vriend dood is gegaan. lk realiseerde me dat ik hem in de afgelopen dagen bewust de langzame pijnlijke dood heb bezorgt. Dezelfde dood die hij mij had willen geven. Het is een feit mensen ik heb hem officieel gedood! Het was hij of ik. lk ben opgelucht blij en zelfs een tikkeltje emotioneel. Het zal ongetwijfeld ook met de totaal onverwachte uitslag van de wedstrijd (4-0!) te maken hebben. Maar het is nu toch wel overduidelijk wie hier uiteindelijk de touwtjes in handen heeft!

 

 

Aangeboren verslaving, bizarre tijden!

lk ben opgegroeid in de z.g. hippie tijd in een gezin van vijf (vader moeder en twee broers)  waarin het  roken altijd centraal heeft gestaan. Nu ben ik inmiddels  48 jaar oud, getrouwd met een lieve vrouw en waarmee ik een schat van een zoon heb. Toen ik een jaar of acht / negen was, deed ik al stiekem roken en eigenlijk is het vergif me ook met de paplepel ingegoten. lk kan me mijn eerste aanraking niet exact meer herinneren... Maar waarschijnlijk zal ik altijd al verslaafd zijn geweest, gezien het feit dat mijn vader en moeder kettingrokers waren en dit tijdens de verwachting van mijn geboorte ook zo vol hebben gehouden. In de jaren 60 en 70 was dit nog volstrekt normaal overigens. Bovendien was roken een sociale aangelegenheid en goed voor de onderlinge contacten. Wie niet rookte was een kneus. lk neem ze daarom ook niks kwalijk. 

 

Ik herinner me dat ik als kind, voor ik naar school ging altijd eerst een rondje door het bos ging om bij een bepaalde boom een sigaret te roken. Sigaretten waren thuis simpel te stelen en ik bewaarde een voorraad in het stuur van mijn fiets. De boom waar ik 40 jaar geleden twee maal per dag inklom om stiekem te roken, staat er nog steeds. 

18-09 2017 (dag 9)

Het is nu meer dan een week geleden dat ik besloot te stoppen met vergif innemen. lk heb gisteren geen enkele behoefte gehad om te roken. lk was zelfs vergeten om er aan te denken. Omdat er nog vele van deze dagen zullen volgen en ik er bovenal écht van overtuigd ben dat ik nooit meer één sigaret in mijn hele leven zal opsteken, zal verder schrijven in dit dagboek saaie kost worden voor de lezer. lk had vooraf een langer en dramatischer dagboek verwacht, maar op dag 9 is mijn nicotine verslaving al reeds volledig verdwenen en niemand zit natuurlijk te wachten op ellelange verhalen over mijn voorspoed. lk heb dan ook besloten om te stoppen met schrijven.

 

Derhalve ben ik blij dat ik u in elk geval dit verhaal over de 'moord' op mijn ex-vriend heb kunnen geven. Mijn ex-maatje waarvan ik de illusie had dat hij mijn steun en toeverlaat was, terwijl juist hij mij een langzame dood had toebedeeld… Nog net op tijd kwam ik achter deze harde waarheid d.m.v. van een boek dat me werd aangeraden door een alleraardigst persoon. Duizend maal dank hiervoor! De vriend bleek een monstertje dat in me zat, dat ik moest killen. Hij heeft gesmeekt en gejammerd, maar ik was onverbiddelijk en ik beleefde vooral intens veel plezier aan zijn einde.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Allen Carr heeft behoudens een 'moeilijke' avond, die ik heb doorstaan gelijk gehad. Het is gewoon heel erg makkelijk en bovendien geweldig leuk om te stoppen met  roken. lk was goed voorbereid en met mij miljoenen andere mensen die het boek ook lazen. Het is 100% op plezierige wijze gelukt en ook voorgoed! Als laatste kan ik ook niet anders om iedereen die opziet tegen stoppen met roken, aanraden het boek te gaan lezen.  Het is mijn burgerlijke plicht om mensen op de hoogte te stellen. lk ben normaliter werkelijk anti reclame, maar hiervoor maak ik met genoegen een uitzondering. Het boek gaf me al lezende een ontembare drang om het monster in mij een geweldig koekje van eigen deeg te geven. Het je verheugen op dat je gaat stoppen met roken... het is in één woord fantastisch!

 

Het boek is voor slechts 16 euro te koop, en dat is werkelijk een koopje geweest voor de sleutel van het succes!

 

 

Mijn 'vriend' (sigaret), mijn steun en toeverlaat kreeg zelf wat ie mij had toebedeeld. Hij 'stierf' een langame maar zekere dood. 

10-09 2017 (dag1)

23:30 uur: lk kan de slaap niet vatten van blijdschap.... Opgetogen, woelend en kriebels in mijn buik voor de heugelijke dag die komen gaat. Na het lezen van een geweldig boek, kan ik dan eindelijk uit gaan voeren waar ik mijn hele leven al naar zocht. Morgen is de grote dag. De dag waarop een einde komt aan bijna 40 jaar gevangenschap en kwelling. Het is de dag van de grote  bevrijding!  lk ga eindelijk stoppen met vergif innemen. lk, Rene Zwoof 48 jaar oud, ga stoppen met roken en het zal mee geen enkele moeite kosten. Simpel gezegd; Gewoon ZIN AAN ! 

 

Een frisse start en een moeilijk moment

Ziek van verlangen

Een goede dag

Gatver!

Bier!

Voetbal

Slot

Een historische en heugelijk dag

Inleiding